puścić z dymem (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpuɕʨ̑iʥ̑ ˈz‿dɨ̃mɛ̃m], AS: [puśćiʒ́ z‿dỹmẽm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• udźw. międzywyr.• przyim. nie tw. syl.
- znaczenia:
fraza czasownikowa
- (1.1) spalić[1]
- (1.2) stracić, zniszczyć, zaprzepaścić
- odmiana:
- (1.1-2) zob. puścić, „z dymem” nieodm.
- przykłady:
- (1.1) Podczas rabunku banda rozbójników puściła z dymem kilka chałup.
- (1.2) Poznał młodą dziewczynę i puścił z dymem wszystkie pieniądze.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) odtworzyć, odbudować
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. pójść z dymem
- zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) пусціць з дымам
- niemiecki: (1.1) abfackeln
- rosyjski: (1.1) пустить красного петуха
- szwedzki: (1.2) gå upp i rök
- źródła:
- ↑ Stanisław Bąba, Jarosław Liberek, Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13696-0, s. 667.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.