przyrzeczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɨˈʒɛʧ̑nɨ], AS: [pšyžečny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy rzece
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik przyrzeczny przyrzeczna przyrzeczne przyrzeczni przyrzeczne dopełniacz przyrzecznego przyrzecznej przyrzecznego przyrzecznych celownik przyrzecznemu przyrzecznej przyrzecznemu przyrzecznym biernik przyrzecznego przyrzeczny przyrzeczną przyrzeczne przyrzecznych przyrzeczne narzędnik przyrzecznym przyrzeczną przyrzecznym przyrzecznymi miejscownik przyrzecznym przyrzecznej przyrzecznym przyrzecznych wołacz przyrzeczny przyrzeczna przyrzeczne przyrzeczni przyrzeczne - przykłady:
- (1.1) W Polsce istnieje możliwość przywrócenia pojemności powodziowej terenów przyrzecznych przez wyłączenie ich z uprawy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Piotr Bein, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 01/08/1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.