przypadkowanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) przest. gram. dokonywanie odmiany przez przypadki i liczby[1]
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik przypadkowanie dopełniacz przypadkowania celownik przypadkowaniu biernik przypadkowanie narzędnik przypadkowaniem miejscownik przypadkowaniu wołacz przypadkowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) deklinowanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przypadek m, przypadkowość ż
- czas. przypadkować
- przysł. przypadkowo, przypadkiem
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od przypadkować
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Roman Zawiliński, Kurs praktyczny gramatyki języka polskiego. Wstęp. O zdaniu i jego częściach, „Poradnik Językowy” nr 1/1911, s. 9.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.