przymiot (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʃɨ̃mʲjɔt], AS: [pšỹmʹi ̯ot], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zaleta, walor, cecha dodatnia
- (1.2) daw. med. kiła, syfilis[1]
- (1.3) st.pol. właściwość
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przymiot przymioty dopełniacz przymiotu przymiotów celownik przymiotowi przymiotom biernik przymiot przymioty narzędnik przymiotem przymiotami miejscownik przymiocie przymiotach wołacz przymiocie przymioty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przymiotnik mrz
- przym. przymiotny, przymiotnikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) eco
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.