przydać się (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʃɨdaʨ̑‿ɕɛ], AS: [pšydać‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• denazal.• zestr. akc.
- znaczenia:
czasownik (ndk. przydawać się)
- (1.1) okazać się przydatnym, użytecznym
- (1.2) st.pol. zdarzyć się
- (1.3) gw. (Górny Śląsk) przydarzyć się[1]
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Informacja o intrygach Abwehry i próbach nawiązania kontaktu z Amerykanami przyda się centrali[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przydatność ż, przydaś m
- przym. przydatny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) be of use
- rosyjski: (1.1) пригодиться
- źródła:
- ↑ Barbara Bartnicka, Język i my. 4, WSiP, Warszawa 1994, s. 43.
- ↑ Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan), Stawka większa niż życie, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.