przesądzać (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przesądzić)

(1.1) osądzać z góry
(1.2) mieć decydujące znaczenie
(1.3) daw. wydawać ostateczny wyrok
odmiana:
przykłady:
(1.2) Fakt, że generałowie zostali, a - co najważniejsze - zachowali kluczową pozycję w państwie, przesądzał o kierunku rozwoju republiki weimarskiej[1].
składnia:
(1.2) + o
kolokacje:
przesądzać sprawę
synonimy:
(1.1) decydować, osądzać, rozstrzygać, wyrokować, zarządzać
(1.2) decydować, ustalać, wyznaczać
(1.3) osądzać, sądzić, skazywać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. sądzić, dk. przesądzić
rzecz. przesąd m
przym. przesądny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) decide, forejudge, fore-, prejudge, preordain, settle; (1.3) doom
  • białoruski: (1.1) прадвызначаць
  • chorwacki: (1.1) presuditi
  • czeski: (1.1) předjímat
  • francuski: (1.1) décider, préjuger
  • hiszpański: (1.1) prejuzgar
  • kaszubski: (1.1) w przódk obsądzac, rozsądzac
  • kataloński: (1.1) prejutjar
  • łaciński: (1.1) praeiudico
  • niemiecki: (1.1) vorgreifen, entscheiden, vorschnell beurteilen
  • rosyjski: (1.1) предрешать
  • słowacki: (1.1) predbiehať
  • turecki: (1.1) önyargılı
  • ukraiński: (1.1) передрішати
  • włoski: (1.1) pregiudicare
źródła:
  1. Franciszek Ryszka, Noc i mgła : Niemcy w okresie hitlerowskim, 1963, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.