przerażenie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɛraˈʒɛ̃ɲɛ], AS: [pšeražẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) nagły i silny strach
- (1.2) rzecz. odczas. od przerazić
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przerażenie przerażenia dopełniacz przerażenia przerażeń celownik przerażeniu przerażeniom biernik przerażenie przerażenia narzędnik przerażeniem przerażeniami miejscownik przerażeniu przerażeniach wołacz przerażenie przerażenia - przykłady:
- (1.1) Kadet z przerażeniem patrzył na dziesiątki zegarów w kokpicie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. przerazić (się)
- przym. przerażający, przerażony
- przysł. przerażająco
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) horror, dread, terror, fright
- arumuński: (1.1) asparizmã[1]
- esperanto: (1.1) teruro, timego
- karaimski: (1.1) къоркъув
- rosyjski: (1.1) ужас m
- źródła:
- ↑ Tomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 27.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.