przekupka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɛˈkupka], AS: [pšekupka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. kobieta zajmująca się drobnym handlem
- (1.2) pot. przen. głośna i kłótliwa kobieta
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przekupka przekupki dopełniacz przekupki przekupek celownik przekupce przekupkom biernik przekupkę przekupki narzędnik przekupką przekupkami miejscownik przekupce przekupkach wołacz przekupko przekupki - przykłady:
- (1.1) Przekupka głośno wykłócała się z klientem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) handlarka, straganiarka
- (1.2) kumoszka, szczekaczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) plotkarka, gaduła
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przekup m, przekupstwo n, przekupność ż, przekupywanie n, przekupienie n
- forma męska przekupień m, przekupnik m
- zgrub. przekupa ż
- czas. przekupywać ndk., przekupić dk.
- przym. przekupny
- związki frazeologiczne:
- trajkotać jak przekupka
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) гандлярка ż
- duński: (1.1) torvekone w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.