przeciw- (język polski)
- wymowa:
- przed spółgłoską bezdźwięczną lub samogłoską: IPA: [ˈpʃɛʨ̑if], AS: [pšećif], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
- przed spółgłoską dźwięczną: IPA: [ˈpʃɛʨ̑iv], AS: [pšećiv], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
przedrostek
- (1.1) …łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś lub cel działania, także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego
- odmiana:
- (1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) przeciwdziałać, przeciwdziedzina, przeciwlotniczy, przeciwpancerny, przeciwpożarowy, przeciwstawiać, przeciwtężcowy, przeciwwaga, przeciwzmarszczkowy
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) anty-
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. pro-
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) counter-
- białoruski: (1.1) супраць-, проці-
- francuski: (1.1) contre-, anti-
- niemiecki: (1.1) gegen-, anti-, wider-
- norweski (bokmål): (1.1) mot-
- starogrecki: (1.1) ἀντ-
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.