przechodzień (język polski)

przechodnie (1.1)
wymowa:
IPA: [pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ], AS: [pšeχoʒ́ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.podw. art.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba idąca ulicą lub chodnikiem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Samochód potrącił przechodnia na przejściu dla pieszych.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przypadkowy / spóźniony przechodzień • nieliczni przechodnie • tłum przechodniów
synonimy:
(1.1) przest. przechodni
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przechodni mos, przechodka ż, przechadzka ż, przechodniość ż, przechodzenie n, przejście n, przejściówka ż
czas. przechodzić ndk., przejść dk., przechadzać się ndk.
przym. przechodzony, przechodni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) passer-by
  • czeski: (1.1) kolemjdoucí m
  • francuski: (1.1) passant m
  • hiszpański: (1.1) transeúnte m
  • łotewski: (1.1) garāmgājējs m
  • niemiecki: (1.1) Passant m
  • nowogrecki: (1.1) περαστικός m
  • rosyjski: (1.1) прохожий m
  • ukraiński: (1.1) перехожий m
  • węgierski: (1.1) járókelő
  • włoski: (1.1) passante m
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.