prudniczanin (język polski)
- wymowa:
- IPA: ['prudɲiʧ̑ä̃ɲĩn], AS: [prudńičãńin], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Prudnika
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prudniczanin prudniczanie dopełniacz prudniczanina prudniczan celownik prudniczaninowi prudniczanom biernik prudniczanina prudniczan narzędnik prudniczaninem prudniczanami miejscownik prudniczaninie prudniczanach wołacz prudniczaninie prudniczanie - przykłady:
- (1.1) Jestem rodowitym prudniczaninem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) mieszkaniec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Prudnik m
- forma żeńska prudniczanka ż
- przym. prudnicki, podprudnicki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.