protokolantka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌprɔtɔkɔˈlãntka], AS: [protokolãntka], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta, która sporządza protokół ze spotkania, rozprawy itp.
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik protokolantka protokolantki dopełniacz protokolantki protokolantek celownik protokolantce protokolantkom biernik protokolantkę protokolantki narzędnik protokolantką protokolantkami miejscownik protokolantce protokolantkach wołacz protokolantko protokolantki - przykłady:
- (1.1) Protokolantka zapisała zeznania.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) protokólantka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. protokolant, protokólant, protokólantka, protokół, protokołowanie, protokółowanie, protokolik, protokólik, protokolaryzm, protokólaryzm, protokolarność, protokólarność
- czas. protokołować, protokółować
- przym. protokolarny, protokólarny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: protokolant
- bułgarski: (1.1) протоколистка ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.