prognatyzm (język polski)
- wymowa:
- IPA: [prɔˈɡnatɨsm̥], AS: [prognatysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) antrop. med. anat. silne wysunięcie do przodu szczęki (lub szczęk), cecha gatunkowa lub nieprawidłowość anatomiczna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik prognatyzm dopełniacz prognatyzmu celownik prognatyzmowi biernik prognatyzm narzędnik prognatyzmem miejscownik prognatyzmie[1] wołacz prognatyzmie[1] - przykłady:
- (1.1) Weronika uważała swój prognatyzm za bardzo wyraźny i szpecący.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) prognatyzm szczękowy / żuchwowy / twarzowy / zębodołowy, wydatny / silny / wyraźny / słaby prognatyzm
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) mezognatyzm, retrognatyzm
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. prognatyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. πρό (pro) (przed) + gr. γνάθος (gnáthos) (szczęka)
- uwagi:
- por. retrognatyzm, mezognatyzm, ortognatyzm
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prognathism
- francuski: (1.1) prognathisme m
- hiszpański: (1.1) prognatismo m
- nowogrecki: (1.1) προγναθισμός m, προγναθία ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.