proga (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈprɔɡa]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, forma fleksyjna
próga (język litewski)
- wymowa:
- IPA: [ˈprôːɡɐ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, męski
- (1.1) okazja, szansa[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik proga progos dopełniacz progos progų celownik progai progoms biernik progą progas narzędnik proga progomis miejscownik progoje progose wołacz proga progos - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „proga” w: Dabartinės lietuvių kalbos žodynas, praca zbiorowa, pod red. Juozasa Balčikonisa [et al.], Valstybinė politinės ir mokslinės literatūros leidykla, Wilno 1954.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.