prieten (język rumuński)
- wymowa:
- IPA: /priˈe.ten/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przyjaciel[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek forma liczba
pojedynczaliczba
mnogaM. / B. nieokreślona un prieten niște prieteni określona prietenul prietenii D. / C. nieokreślona unui prieten unor prieteni określona prietenul prietenii - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) dușman
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prietenă ż, prietenie ż
- czas. împrieteni
- przym. prietenesc, prietenos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- bułg. приятен[2]
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1984, ISBN 83-214-0310-7.
- ↑
Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 230.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.