prezencik (język polski)
prezencik (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od prezent
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prezencik prezenciki dopełniacz prezenciku[1] / prezencika[1] prezencików celownik prezencikowi prezencikom biernik prezencik prezenciki narzędnik prezencikiem prezencikami miejscownik prezenciku prezencikach wołacz prezenciku prezenciki - przykłady:
- (1.1) Ania zawsze pamięta o moich urodzinach i ma dla mnie jakiś mały prezencik.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prezent m, prezenter mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: prezent
- źródła:
- 1 2
Hasło „prezencik” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.