prawo karne (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpravɔ ˈkarnɛ], AS: [pravo karne]
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki
- (1.1) praw. zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne; zob. też prawo karne w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik prawo karne dopełniacz prawa karnego celownik prawu karnemu biernik prawo karne narzędnik prawem karnym miejscownik prawie karnym wołacz prawo karne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) międzynarodowe prawo karne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) criminal law
- baskijski: (1.1) zigor-zuzenbide, zuzenbide penal
- bułgarski: (1.1) наказателно право n
- francuski: (1.1) droit pénal m
- hiszpański: (1.1) derecho penal m
- nowogrecki: (1.1) ποινικό δίκαιο n
- włoski: (1.1) diritto penale m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.