pravnuk (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) prawnuk
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pravnuk pravnuci / pravnukové dopełniacz pravnuka pravnuků celownik pravnuku / pravnukovi pravnukům biernik pravnuka pravnuky wołacz pravnuku pravnuci / pravnukové miejscownik pravnuku / pravnukovi pravnucích narzędnik pravnukem pravnuky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska pravnučka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pravnuk (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
pravnuk (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) prawnuk[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pravnukinja ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.