praeceptor (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) nauczyciel, mistrz
- (1.2) dowódca, komendant
- odmiana:
- (1) praeceptor, praeceptōris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik praeceptor praeceptōrēs dopełniacz praeceptōris praeceptōrum celownik praeceptōrī praeceptōribus biernik praeceptōrem praeceptōrēs ablatyw praeceptōre praeceptōribus wołacz praeceptor praeceptōrēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) paedagogus
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. praeceptrix ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. praeceptum + -tor < łac. praecipio → polecać
- źródłosłów dla ang. preceptor, franc. précepteur, hiszp. preceptor, niem. Präzeptor, pol. preceptor, rum. preceptor, wł. precettore
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.