próbny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈprubnɨ], AS: [prubny]
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) robiony na próbę
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik próbny próbna próbne próbni próbne dopełniacz próbnego próbnej próbnego próbnych celownik próbnemu próbnej próbnemu próbnym biernik próbnego próbny próbną próbne próbnych próbne narzędnik próbnym próbną próbnym próbnymi miejscownik próbnym próbnej próbnym próbnych wołacz próbny próbna próbne próbni próbne - przykłady:
- (1.1) Bez większych przeszkód odbyła się seria próbna, ale w trakcie pierwszej serii zawodnikom znów zaczął przeszkadzać wiatr[1].
- (1.1) Na szczęście była to tylko jazda próbna, a nie prawdziwa akcja ratownicza[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kontrolny, testowy, eksperymentalny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. próbować
- rzecz. próba ż, próbowanie n, próbnik mrz
- przysł. próbnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ (PAP), Metropol, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Beata Zalot, Tygodnik Podhalański, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.