pozajęzykowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔzajɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ], AS: [pozai ̯ẽũ̯zykovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) jęz. taki, który nie dotyczy języka, istnieje poza nim
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik pozajęzykowy pozajęzykowa pozajęzykowe pozajęzykowi pozajęzykowe dopełniacz pozajęzykowego pozajęzykowej pozajęzykowego pozajęzykowych celownik pozajęzykowemu pozajęzykowej pozajęzykowemu pozajęzykowym biernik pozajęzykowego pozajęzykowy pozajęzykową pozajęzykowe pozajęzykowych pozajęzykowe narzędnik pozajęzykowym pozajęzykową pozajęzykowym pozajęzykowymi miejscownik pozajęzykowym pozajęzykowej pozajęzykowym pozajęzykowych wołacz pozajęzykowy pozajęzykowa pozajęzykowe pozajęzykowi pozajęzykowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W mediach pojawiają się formy perswazyjne, które przekształcają się w manipulację, zniekształcającą obraz prawdy o rzeczywistości pozajęzykowej[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) językowy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) paralinguistic
- hiszpański: (1.1) extralingüístico
- słowacki: (1.1) mimojazykový, extralingválny
- włoski: (1.1) extralinguistico
- źródła:
- ↑ Monika Kaczor, Dariusz Świdkiewicz, Wychowawca, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.