posprzątać (język polski)

wymowa:
IPA: [pɔˈspʃɔ̃ntaʨ̑], AS: [pospšõntać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• asynch. ą 
​
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: sprzątać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Przyjeżdżała do jego domu na przedmieściu raz w miesiącu, żeby posprzątać, uprać i ugotować[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. posprzątanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: sprzątać
  • czeski: (1.1) uklidit
  • rosyjski: (1.1) убрать, убраться
  • ukraiński: (1.1) поприбира́ти
źródła:
  1. ↑ Olgierd Lubelski, Detektyw, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.