ponikwa (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. potok lub rzeka, która znika pod ziemią by dalej znów wytrysnąć[1], potok, który miejscami ginie w ziemi[2][3]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ponikiew, przeginia, ponik[4]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ponik m, ponikiew ż
- czas. ponikać ndk.
- przym. ponikły, nikły
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. ponik
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 1927 w: poradniajezykowa.us.edu.pl
- ↑ Tadeusz Wojciechowski, Chrobaccya: Rozbiór starożytności słowiańskich, 1873, s. 276
- ↑ Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, 1904, Nakładem Akademii Umiejętności, str. 394
- ↑ Zygmunt Gloger, Encyklopedja staropolska ilustrowana, 1903, t. 1, str. 193
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.