polucja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈluʦ̑ʲja], AS: [polucʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fizj. mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik polucja polucje dopełniacz polucji polucji / przest. polucyj[1] celownik polucji polucjom biernik polucję polucje narzędnik polucją polucjami miejscownik polucji polucjach wołacz polucjo polucje - przykłady:
- (1.1) Jasio miał polucję gdy śniła mu się nauczycielka.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zmaza, zmaza nocna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. polucyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nocturnal emission, pollution
- arabski: (1.1) احتلام
- francuski: (1.1) pollution ż
- hiszpański: (1.1) polución ż
- inuktitut: (1.1) ᐃᑖᖏᔭᖅᑐᖅ (itaangijaqtuq)
- perski: (1.1) احتلام
- portugalski: (1.1) polução ż
- włoski: (1.1) polluzione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „polucja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.