polubowny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔluˈbɔvnɨ], AS: [polubovny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o rozstrzygnięciu sporu: za wzajemną zgodą
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik polubowny polubowna polubowne polubowni polubowne dopełniacz polubownego polubownej polubownego polubownych celownik polubownemu polubownej polubownemu polubownym biernik polubownego polubowny polubowną polubowne polubownych polubowne narzędnik polubownym polubowną polubownym polubownymi miejscownik polubownym polubownej polubownym polubownych wołacz polubowny polubowna polubowne polubowni polubowne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) koncyliacyjny, pojednawczy, ugodowy[1], kompromisowy, rozjemczy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. polubownie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.