pohybelnik (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) reg. miejsce grząskie, niebezpieczne do przejścia
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pohybelnik pohybelniki dopełniacz pohybelnika pohybelników celownik pohybelnikowi pohybelnikom biernik pohybelnik pohybelniki narzędnik pohybelnikiem pohybelnikami miejscownik pohybelniku pohybelnikach wołacz pohybelniku pohybelniki - przykłady:
- (1.1) — Łoś idzie przez pohybelnik! — szepnął Rosomak. — Dla tego niema topieli[1].
- (1.1) — A was co za licho w ten pohybelnik zaniosło? — zawołał Kasjan, podchodząc. — Kto wy? Skąd?[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pohybel mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. pohybel + -nik < ukr.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Maria Rodziewiczówna, Lato leśnych ludzi (wyd. 1920)
- ↑ Maria Rodziewiczówna, Czahary (wyd. 1927)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.