podrabiacz (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba tworząca nielegalne kopie wartościowych przedmiotów
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podrabiacz podrabiacze dopełniacz podrabiacza podrabiaczów / podrabiaczy celownik podrabiaczowi podrabiaczom biernik podrabiacza podrabiaczów / podrabiaczy narzędnik podrabiaczem podrabiaczami miejscownik podrabiaczu podrabiaczach wołacz podrabiaczu podrabiacze - przykłady:
- (1.1) Bilety będą kodowane, organizatorzy zapewniają, że ewentualni podrabiacze nie mają najmniejszych szans na wprowadzenie do obiegu fałszywek[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) podrabiacz banknotów / biletów / dokumentów
- synonimy:
- (1.1) fałszerz; książk. falsyfikator
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podróba ż, podróbka ż
- czas. podrabiać ndk., podrobić dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. podrabiać + -acz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: fałszerz
- źródła:
- ↑ (JK), W Kuusamo, „Gazeta Krakowska”, 2002-11-27, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.