podpierdalać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌpɔtpʲjɛrˈdalaʨ̑], AS: [potpʹi ̯erdalać], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.i  j 
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) wulg. kraść
(1.2) wulg. złośliwie donosić, skarżyć
odmiana:
koniugacja I
przykłady:
(1.1) Ktoś podpierdolił z mojego biura wszystkie ołówki.
(1.2) Karol podpierdolił mnie u szefa.
składnia:
(1.1) podpierdalać +B.
(1.2) podpierdalać +B., u +D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1,2) podpieprzać, podpierniczać
(1.1) podwędzać, podbierać
(1.2) kablować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pierdolić, podpierdolić, zapierdalać
rzecz. podpierdolenie n, podpierdalanie n, pierd mrz, pierdel mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.2) rat on
  • rosyjski: (1.1) пиздить; (1.2) стучать
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.