pocieszycielka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔʨ̑ɛʃɨˈʨ̑ɛlka], AS: [poćešyćelka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) forma żeńska od: pocieszyciel
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pocieszycielka pocieszycielki dopełniacz pocieszycielki pocieszycielek celownik pocieszycielce pocieszycielkom biernik pocieszycielkę pocieszycielki narzędnik pocieszycielką pocieszycielkami miejscownik pocieszycielce pocieszycielkach wołacz pocieszycielko pocieszycielki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pociecha ż, cieszenie n, pocieszanie n, pocieszenie n
- forma męska pocieszyciel m
- czas. pocieszać ndk., pocieszyć dk., cieszyć ndk., ucieszyć dk.
- przym. pocieszny
- przysł. pociesznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: pocieszyciel
- włoski: (1.1) consolatrice ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.