poborowy (język polski)

poborowi (2.1)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z poborem, dotyczący poboru

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) adm. wojsk. mężczyzna przeznaczony do poboru, powołany do pełnienia służby wojskowej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	poborowy		poborowa	poborowe	poborowi	poborowe
dopełniacz	poborowego		poborowej	poborowego	poborowych
celownik	poborowemu		poborowej	poborowemu	poborowym
biernik	poborowego	poborowy	poborową	poborowe	poborowych	poborowe
narzędnik	poborowym		poborową	poborowym	poborowymi
miejscownik	poborowym		poborowej	poborowym	poborowych
wołacz	poborowy		poborowa	poborowe	poborowi	poborowe
nie stopniuje się

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	poborowy	poborowi
dopełniacz	poborowego	poborowych
celownik	poborowemu	poborowym
biernik	poborowego	poborowych
narzędnik	poborowym	poborowymi
miejscownik	poborowym	poborowych
wołacz	poborowy	poborowi

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) wiek poborowy • komisja poborowa

synonimy:

antonimy:

(2.1) rezerwista

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pobór m, pobranie n, branie n, pobieranie n, poborca m, poborczyni ż, pobory nmos

czas. brać ndk., pobrać dk., pobierać ndk.

przym. przedpoborowy, pobraniowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. pobór + -owy

(2.1) od (1.1)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (2.1) conscript, recruit
• białoruski: (1.1) прызыўны; (2.1) прызыўнік m
• czeski: (2.1) branec m
• hiszpański: (2.1) quinto m, mozo m
• nowogrecki: (2.1) κληρωτός m
• rosyjski: (1.1) призывной; (2.1) призывной m, призывник m

źródła: