plutonik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od pluton
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) ezot. astrol. osoba, w której osobowości dominuje planeta Pluton
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plutonik plutoniki dopełniacz plutonika plutoników celownik plutonikowi plutonikom biernik plutonik plutoniki narzędnik plutonikiem plutonikami miejscownik plutoniku plutonikach wołacz plutoniku plutoniki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plutonik plutonicy dopełniacz plutonika plutoników celownik plutonikowi plutonikom biernik plutonika plutoników narzędnik plutonikiem plutonikami miejscownik plutoniku plutonikach wołacz plutoniku plutonicy - przykłady:
- (2.1) Plutonicy łączą marsowe wypatrywanie wroga z saturnowym izolowaniem się.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Pluton m, pluton m, plutonista m, plutonowy m, plutonian m
- przym. plutonowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. pluton
- (2.1) pol. Pluton
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: pluton
- źródła:
- ↑ z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.