plejstocen (język polski)
- wymowa:
- IPA: [plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n], AS: [plei ̯stocẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geol. starsza epoka czwartorzędu; zob. też plejstocen w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plejstocen plejstoceny dopełniacz plejstocenu plejstocenów celownik plejstocenowi plejstocenom biernik plejstocen plejstoceny narzędnik plejstocenem plejstocenami miejscownik plejstocenie plejstocenach wołacz plejstocenie plejstoceny - przykłady:
- (1.1) Podczas plejstocenu miało miejsce kilka zlodowaceń kontynentalnych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) przest. dyluwium
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) czwartorzęd
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. plejstoceński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Pleistocene
- baskijski: (1.1) Pleistozeno
- białoruski: (1.1) плейстацэн m
- czeski: (1.1) pleistocén m
- duński: (1.1) pleistocæn
- hiszpański: (1.1) Pleistoceno
- kataloński: (1.1) Plistocè m
- litewski: (1.1) pleistocenas m
- niemiecki: (1.1) Pleistozän n
- rosyjski: (1.1) плейстоцен m
- słowacki: (1.1) pleistocén m
- ukraiński: (1.1) плейстоцен m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.