platyna (język polski)

platyna (1.1)

wymowa:

​, IPA: [plaˈtɨ̃na], AS: [platỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78; zob. też platyna w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	platyna
dopełniacz	platyny
celownik	platynie
biernik	platynę
narzędnik	platyną
miejscownik	platynie
wołacz	platyno

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma platyna?

składnia:

kolokacje:

(1.1) platyna inwestycyjna / koloidalna / lokacyjna / rodzima / rafinowana / techniczna

synonimy:

(1.1) symbol. Pt

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) platynowiec

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. platynowiec m

przym. platynowy

czas. platynować

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. platinum

uwagi:

(1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) platinum
• arabski: (1.1) بلاتين
• azerski: (1.1) platin
• baskijski: (1.1) platino
• białoruski: (1.1) плаціна ż
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) плятына ż
• bułgarski: (1.1) платина ż
• czeski: (1.1) platina
• duński: (1.1) platin n
• esperanto: (1.1) plateno
• hiszpański: (1.1) platino m
• jidysz: (1.1) פּלאַטין n (platin), פּלאַטינע ż (platine), פּלאַטינום m (platinum)
• kataloński: (1.1) platí m
• łaciński: (1.1) platinum n
• niemiecki: (1.1) Platin n
• ormiański: (1.1) պլատին
• rosyjski: (1.1) платина ż
• tajski: (1.1) แพลทินัม
• ukraiński: (1.1) платина ż
• volapük: (1.1) platin
• włoski: (1.1) platino m

źródła: