pies obronny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʲjɛs ɔbˈrɔ̃nːɨ], AS: [pʹi ̯es obrõ•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• gemin.• i → j
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) kynol. pies wyszkolony w celu obrony przed intruzami
- odmiana:
- (1.1) związek zgody,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pies obronny psy obronne dopełniacz psa obronnego psów obronnych celownik psu obronnemu psom obronnym biernik psa obronnego psy obronne narzędnik psem obronnym psami obronnymi miejscownik psie obronnym psach obronnych wołacz psie obronny psy obronne - przykłady:
- (1.1) Rasy psów obronnych to m.in. amstaff, doberman, bokser, owczarek niemiecki i rottweiler.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rasy psów
- (1.1) por. pies stróżujący
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) guard dog
- arabski: (1.1) كلب حراسة
- fiński: (1.1) suojelukoira
- francuski: (1.1) chien de garde
- interlingua: (1.1) can de guarda
- portugalski: (1.1) cão de guarda
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.