pierwotność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odprzym. cecha tego, co jest pierwotne; cecha tych, którzy są pierwotni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pierwotność pierwotności dopełniacz pierwotności pierwotności celownik pierwotności pierwotnościom biernik pierwotność pierwotności narzędnik pierwotnością pierwotnościami miejscownik pierwotności pierwotnościach wołacz pierwotności pierwotności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) pierwotność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) wtórność
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pierwotniak m, pierwotek mzw/mrz
- przym. pierwotny
- przysł. pierwotnie
- licz. pierwszy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. pierwotny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.