piernacik (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od piernat
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piernacik piernaciki dopełniacz piernacika[1] piernacików celownik piernacikowi piernacikom biernik piernacik piernaciki narzędnik piernacikiem piernacikami miejscownik piernaciku piernacikach wołacz piernaciku piernaciki - przykłady:
- (1.1) To nie piernat, lecz tylko mały piernacik.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. piernat m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. piernat + -ik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: piernat
- wilamowski: (1.1) płoucła n
- źródła:
- ↑
Hasło „piernacik” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.