piedestał (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʲjɛˈdɛstaw], AS: [pʹi ̯edestau̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę; zob. też piedestał w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piedestał piedestały dopełniacz piedestału piedestałów celownik piedestałowi piedestałom biernik piedestał piedestały narzędnik piedestałem piedestałami miejscownik piedestale piedestałach wołacz piedestale piedestały - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) postument
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) podstawa
- hiponimy:
- (1.1) cokół
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- postawić na piedestale / stawiać na piedestale / wynieść na piedestał • ściągnąć z piedestału / zrzucić z piedestału • spaść z piedestału / runąć z piedestału
- etymologia:
- franc. piédestal[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pedestal
- baskijski: (1.1) idulki
- białoruski: (1.1) п'едэстал m
- bułgarski: (1.1) пиедестал m
- czeski: (1.1) piedestal m
- hiszpański: (1.1) pedestal m
- rosyjski: (1.1) пьедестал m
- słowacki: (1.1) piedestál m
- ukraiński: (1.1) п'єдестал m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.