pianista (język polski)

pianista (1.1)
- wymowa:
- IPA: [pʲjä̃ˈɲista], AS: [pʹi ̯ä̃ńista], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która gra na pianinie lub fortepianie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pianista pianiści dopełniacz pianisty pianistów celownik pianiście pianistom biernik pianistę pianistów narzędnik pianistą pianistami miejscownik pianiście pianistach wołacz pianisto pianiści - przykłady:
- (1.1) Nie każdy pianista potrafi zagrać najtrudniejsze utwory Griega.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wybitny / znakomity / utalentowany / słaby / mierny / przeciętny pianista
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) instrumentalista
- hiponimy:
- (1.1) fortepianista, taper
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pianino n, pianola ż
- forma żeńska pianistka ż
- przym. piano, pianistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. pianista[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pianist
- czeski: (1.1) pianista m
- duński: (1.1) pianist w
- francuski: (1.1) pianiste
- hiszpański: (1.1) pianista m/ż
- jidysz: (1.1) פּיאַניסט m (pjanist)
- kazachski: (1.1) күйсандықшы
- litewski: (1.1) pianistas m
- niemiecki: (1.1) Pianist m
- norweski (bokmål): (1.1) pianist m
- nowogrecki: (1.1) πιανίστας m
- portugalski: (1.1) pianista
- rosyjski: (1.1) пианист m
- serbski: (1.1) пијаниста m
- słowacki: (1.1) klavirista m, pianista m
- szwedzki: (1.1) pianist w
- węgierski: (1.1) zongorista
- włoski: (1.1) pianista m
- źródła:
- ↑ A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 17.
pianista (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
pianista (język czeski)

pianista (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) pianista
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pianista pianisté/pianisti dopełniacz pianisty pianistů celownik pianistovi pianistům biernik pianistu pianisty wołacz pianisto pianisté miejscownik pianistovi pianistech narzędnik pianistou pianisty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. piano, pianistka
- przym. pianistický
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pianista (język hiszpański)

pianista (1.1)
- wymowa:
- IPA: [pja.'niș.ta]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pianista
rzeczownik, rodzaj żeński
pianista (język portugalski)

pianista (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. pianista
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) muz. pianistka
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pianista (język słowacki)

pianista (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) muz. pianista
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) klavirista
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. piano n
- forma żeńska pianistka ż
- przym. pianový, pianistický
- przysł. piano
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pianista (język włoski)

pianista (1.1)
- wymowa:
- IPA: /pja.'ni.sta/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. pianista
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) muz. pianistka
- odmiana:
- (1.1) lp pianista; lm pianisti
- (2.1) lp pianista; lm pianiste
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pianino m, piano m
- przym. pianistico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. piano + -ista < wł. pianoforte
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.