perforacja (język polski)

perforacja (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌpɛrfɔˈraʦ̑ʲja], AS: [perforacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szereg dziurek wykonanych w jakimś materiale, spełniający różne funkcje; zob. też perforacja w Wikipedii

(1.2) med. patologiczny otwór w narządzie lub powłoce; zob. też perforacja (medycyna) w Wikipedii

(1.3) czynność wykonywania otworów

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	perforacja	perforacje
dopełniacz	perforacji	perforacji / przest. perforacyj[1]
celownik	perforacji	perforacjom
biernik	perforację	perforacje
narzędnik	perforacją	perforacjami
miejscownik	perforacji	perforacjach
wołacz	perforacjo	perforacje

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) perforacja żołądka / jelita / brzucha / otrzewnej / serca / …

synonimy:

(1.1) dziurki

(1.3) dziurkowanie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. perforator m, perforatorka ż, perforowanie n

czas. perforować ndk.

przym. perforacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. perforation^[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• bułgarski: (1.1) перфорация ż; (1.2) перфорация ż; (1.3) перфорация ż

źródła: