pentagon (język polski)

pentagon (1.1)
wymowa:
[uwaga 1] ​, IPA: [pɛ̃nˈtaɡɔ̃n], AS: [pẽntagõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. pięciokąt[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pięciokąt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pentagonalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. πεντάγωνον (pentágōnon)[2] < gr. πεντάς (pentás) - „pięć”, gr. γωνία (gōnía) - „kąt”
uwagi:
  1. ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pięciokąt
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pentagon” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Hasło „pentagon” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

pentagon (język angielski)

wymowa:
wymowa kanadyjska
amer.
IPA: /ˈpɛntəɡɒn/
SAMPA: /"pEnt@gQn/
bryt.
IPA: /ˈpɛntəɡən/
SAMPA: /"pEnt@g@n/
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) geom. pięciokąt, pięciobok
odmiana:
(1.1) lp pentagon; lm pentagons
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pentagonal
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. πεντάγωνον (pentágōnon) < gr. πεντάς (pentás) - „pięć”, gr. γωνία (gōnía) - „kąt”
uwagi:
źródła:

pentagon (interlingua)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pięciokątny, pięcioboczny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pentagono
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.