pensjonować (język polski)

wymowa:
[uwaga 1] IPA: [ˌpɛ̃w̃sʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑], AS: [pũ̯sʹi ̯õnovać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) daw. wyznaczać komuś pensję, gażę lub rentę[1]
(1.2) daw. przenosić kogoś na emeryturę[1]
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pensjonarz mos, pensjonarka ż, pensja ż, pensyjka ż, pensjonowanie n
przym. pensyjny, pensjonarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. pensionner[2]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pensjonować” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pensjonować” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.