pengeseddel (język duński)
_01.png.webp)
- wymowa:
- IPA: [ˈpεŋəˌsεðəl]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) bank. banknot
- odmiana:
- (1) en pengeseddel, pengeseddelen/pengesedlen, pengesedler, pengesedlerne
- przykłady:
- (1.1) Chaufføren nægtede at tage imod den ødelagte pengeseddel og forlangte, at hun betalte med kreditkort. → Kierowca odmówił przyjęcia zniszczonego banknotu i zażądał, aby zapłaciła kartą kredytową.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) seddel
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- duń. penge + seddel
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.