pekinka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɛˈcĩnka], AS: [peḱĩnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk-
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) mieszkanka Pekinu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pekinka pekinki dopełniacz pekinki pekinek celownik pekince pekinkom biernik pekinkę pekinki narzędnik pekinką pekinkami miejscownik pekince pekinkach wołacz pekinko pekinki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Pekin mrz
- forma męska pekińczyk mos
- przym. pekiński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: pekińczyk
- czeski: (1.1) Pekiňanka ż
- kataloński: (1.1) pequinesa ż
- niemiecki: (1.1) Pekingerin ż
- rosyjski: (1.1) пекинка ż
- słowacki: (1.1) Pekinčanka ż
- słoweński: (1.1) Pekinžanka ż
- ukraiński: (1.1) пекінка ż
- źródła:
- ↑
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 8.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.