pedel (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɛdɛl], AS: [pedel]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. woźny (zwykle w odniesieniu do woźnego w zakładzie naukowym, w placówkach szkolnictwa wyższego)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pedel pedle / pedele dopełniacz pedla / pedela[1][2] pedli / pedlów / pedeli / pedelów celownik pedlowi / pedelowi pedlom / pedelom biernik pedla / pedela pedli / pedlów / pedeli / pedelów narzędnik pedlem / pedelem pedlami / pedelami miejscownik pedlu / pedelu pedlach / pedelach wołacz pedlu / pedelu pedle / pedele - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) tercjan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Pedell z st.franc. bedel z frankońskiego bidil („woźny sądowy”)[3]
- uwagi:
- inna pisownia bedel
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: woźny
- duński: (1.1) pedel w
- hiszpański: (1.1) bedel m, conserje m
- norweski (bokmål): (1.1) pedell m
- norweski (nynorsk): (1.1) pedell m
- nowogrecki: (1.1) επιστάτης m
- źródła:
- ↑
Hasło „pedel” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „pedel” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 147.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.