pełniuteńki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɛwʲɲuˈtɛ̃ɲci], AS: [peu̯ʹńutẽńḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pot. zdrobn. od: pełny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik pełniuteńki pełniuteńka pełniuteńkie pełniuteńcy pełniuteńkie dopełniacz pełniuteńkiego pełniuteńkiej pełniuteńkiego pełniuteńkich celownik pełniuteńkiemu pełniuteńkiej pełniuteńkiemu pełniuteńkim biernik pełniuteńkiego pełniuteńki pełniuteńką pełniuteńkie pełniuteńkich pełniuteńkie narzędnik pełniuteńkim pełniuteńką pełniuteńkim pełniuteńkimi miejscownik pełniuteńkim pełniuteńkiej pełniuteńkim pełniuteńkich wołacz pełniuteńki pełniuteńka pełniuteńkie pełniuteńcy pełniuteńkie - przykłady:
- (1.1) Wielcy muzycy, wielka muzyka i rewelacyjna publiczność, pełniuteńka sala ze znawstwem reagowała na poszczególne partie solowe[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pełność
- przym. pełniutki, pełny
- przysł. pełno
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Kołodziejski Wieńczysław, Muzyczna Owczarnia zaprasza, „Gazeta Krakowska”, 12/08/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.