pchacz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pxaʧ̑], AS: [pχač]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) żegl. motorowy statek wodny przystosowany do pchania przed dziobem zestawu barek, głównie na wodach śródlądowych; zob. też pchacz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pchacz pchacze dopełniacz pchacza pchaczy celownik pchaczowi pchaczom biernik pchacz pchacze narzędnik pchaczem pchaczami miejscownik pchaczu pchaczach wołacz pchaczu pchacze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. pchać ndk., pchnąć dk.
- rzecz. pchanie n, pchnięcie n, popychle n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) pousseur m
- hiszpański: (1.1) remolcador empujador m, remolcador de empuje m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.