pastisz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpastʲiʃ], AS: [pastʹiš], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki; zob. też pastisz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pastisz pastisze dopełniacz pastiszu pastiszy / pastiszów celownik pastiszowi pastiszom biernik pastisz pastisze narzędnik pastiszem pastiszami miejscownik pastiszu pastiszach wołacz pastiszu pastisze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pastiszysta m
- przym. pastiszowy
- przysł. pastiszowo
- czas. pastiszować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. pastiche < wł. pasticcio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pastiche
- baskijski: (1.1) pastitxe
- czeski: (1.1) pastiš m
- duński: (1.1) pastiche w
- esperanto: (1.1) pastiĉo
- estoński: (1.1) pastišš
- fiński: (1.1) pastissi
- francuski: (1.1) pastiche m
- hiszpański: (1.1) pastiche m
- kataloński: (1.1) pastitx
- niderlandzki: (1.1) pastiche
- niemiecki: (1.1) Pastiche m
- nowogrecki: (1.1) παστίτσιο n
- portugalski: (1.1) pastiche m
- rosyjski: (1.1) пастиш m
- szwedzki: (1.1) pastisch
- turecki: (1.1) pastiş
- ukraiński: (1.1) пастиш m
- włoski: (1.1) pastiche
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.