parník (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) parowiec
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parník parníky dopełniacz parníku parníků celownik parníku parníkům biernik parník parníky wołacz parníku parníky miejscownik parníku parnících narzędnik parníkem parníky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pára
- przym. parní
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
parník (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) parowiec, parostatek[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parník parníky dopełniacz parníka parníkov celownik parníku parníkom biernik parník parníky miejscownik parníku parníkoch narzędnik parníkom parníkmi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. para ż
- zdrobn. parníček m
- przym. parný
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.