parasolnik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przedmiot służący do przechowywania parasoli
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) osoba zajmująca się wyrobem parasoli
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parasolnik parasolniki dopełniacz parasolnika parasolników celownik parasolnikowi parasolnikom biernik parasolnik parasolniki narzędnik parasolnikiem parasolnikami miejscownik parasolniku parasolnikach wołacz parasolniku parasolniki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parasolnik parasolnicy dopełniacz parasolnika parasolników celownik parasolnikowi parasolnikom biernik parasolnika parasolników narzędnik parasolnikiem parasolnikami miejscownik parasolniku parasolnikach wołacz parasolniku parasolnicy - przykłady:
- (1.1) Ten parasolnik właśnie sam się przewrócił.
- (2.1) Parasolnik jest w tych czasach zawodem wymarłym.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) przedmiot
- (2.1) wytwórca
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. parasol mrz , parasolka ż, parasolnictwo n
- przym. parasolowy, parasolkowy, parasolowaty, parasolniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. parasol + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.