paradygmatyczny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌparadɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ], AS: [paradygmatyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący paradygmatu, właściwy paradygmatowi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wszelkie błędy w deklinacji czy koniugacji wskazują na eksponowanie przez Białoszewskiego relacji paradygmatycznych, konsekwencji w stosowaniu zasad językowych[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) związek / stosunek paradygmatyczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. paradygmat m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mariusz Gołąb, Język i rzeczywistość w twórczości Mirona Białoszewskiego, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.